Suna coche n promëssa. Plü cresciëda. Plü lavur. Plü benëster. Plü feilicité. Da des agn i politics repeta chësta formula. L produs intern brut crës – donca ne va ben. Cosc simpla parësc la conta.

Mo fora brüscia l bosch. I flums s’ascëda. Les zites s’soffoca tla pulëra. Y nos varda curves che va su. Coche fosc n grafich che crës fosc plü important che n livel dla aiga sot tera che cala.

Pò la cresciëda salvé l clima – o ne destrujëla definitivamënter?

Dui ujes se scontra. Ün dis: Investì! Tla energëies renovables, ti bus y ti trenes, te zites verdes. La cresciëda pò deventé neta. Pò guaré l monn. Sce ma i sunes asce prest.

L auter uej dis: Chësta é n’illusiun. Cresciëda resta cresciëda. La à de bojëgn de energia. La à de bojëgn de materies primes. La à de bojëgn de plü y plü. Y chest „plü“ é just l problem. Nos produjën SUVs y moda da trà fora, mentrë che mutons ti paisc rics viva tla poverté. Nos ciarun profit y pierdun l planet.

I numer parësc frësc. Mo davò à pólvora. Sce les emisciuns ne cala nia drastichamënter, toc dl monn deventa nia plü abité. Cinchanta grëdes de calur. Milions de jënt tla füga. Chësc ne é nia n incü lontan. Chësta é na prognosa.

Y nostaun, nos se tignun al parola „cresciëda“. Coche fosc n salvagënt. Forse per tëma. Forse per abitudine.

Y sce la vera domanda ne fossa nia: Co podun nos cressëi inant? Ma: De cie àn nos dal ver de plü – y de cie finalamënter de manco? Plü tëmp. Plü aria. Plü giustëza. Manco rumur. Manco giera. Manco sprech.

Parla dl fin dla cresciëda suna reisser. Suna coche rinunzia, coche regress. Mo forse é n pas inant. Forse l ver progres ne é nia plü gran, ma plü savëi.

A la fin ne dezida nia na teoria. Ma nos. Sce nos cuntinuun a corer davò na cifra – o sce nos tacun a cunté chël che conta dal ver.